Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

Στιγμές απ' τη Σημερινή μας Συγκέντρωση Διαδήλωση #3_χρόνια_Τέμπη


ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ #τα_Τέμπη τα άλλα εγκλήματα #Μάνδρα#Μάτι, #πλημμύρες #φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές...
Τους χώρους δουλειάς που στην κυριολεξία έχουν γίνει παγίδες θανάτου λόγω της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων ασφαλείας, αλλά και λόγω των ανύπαρκτων ελέγχων των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών όπως του Τμήματος Υγιεινής και Ασφάλειας.
Δεν ξεχνάμε κανένα εργοδοτικό έγκλημα , όπως το πρόσφατο έγκλημα στο εργοστάσιο #ΒΙΟΛΑΝΤΑ που στοίχισε τη ζωή σε 5 εργαζόμενες, τα καθημερινά ατυχήματα στους χώρους δουλειάς, τους νεκρούς μας σε #οικοδομές , #ξενοδοχεία ,στο #αεροδρόμιο και αλλού .
Από το τραγικό έγκλημα στα Τέμπη μέχρι τα σιδηροδρομικά εγκλήματα-δυστυχήματα στον #σιδηρόδρομο_της_Ισπανίας γίνεται φανερό ότι η πολιτική του κόστους-οφέλους και η υπηρέτηση από Κυβερνήσεις και ΕΕ των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων είναι εχθρική προς το λαό και τους εργαζόμενους.
Ή τα κέρδη τους – ή οι ζωές μας.
#Στο_δίλημμα_αυτό_εμείς_απαντάμε_οι_ζωές_μας.


οι «Λευκές Μούσες» στόλισαν την συγκέντρωσή μας 













Δείτε περισσότερα στη σελίδα μας: https://www.facebook.com/ergatikozante1



Ανακοίνωση Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Εγκλήματος Τεμπών


 Σε μήνυμα του για τις σημερινές συγκεντρώσεις ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Εγκλήματος Τεμπών αναφέρει:

«Τρία χρόνια πριν, μια νύχτα που για μας δεν ξημέρωσε ποτέ, χάσαμε τους αγαπημένους μας, 57 ανθρώπους, οι περισσότεροι νέα παιδιά, γεμάτα όνειρα.

Εν έτει 2023 επί 12 λεπτά δυο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή σε αντίθετη κατεύθυνση, στον κεντρικό σιδηροδρομικό άξονα της χώρας.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ η κακιά στιγμή! Οπως έσπευσαν να δηλώσουν ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση, αλλά και άλλοι πρόθυμοι, τρέχοντας ταυτόχρονα να μπαζώσουν τον τόπο του εγκλήματος.
Για το έγκλημα στα Τέμπη ΕΦΤΑΙΞΕ ΚΑΙ ΦΤΑΙΕΙ η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης αλλά και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που εφαρμόζεται για δεκαετίες και έχει μετατρέψει τον σιδηρόδρομο, συνολικά τις μεταφορές και υποδομές, σε ωρολογιακή βόμβα.
ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ, όπως και σήμερα, να επιτρέπουν και να προωθούν τη λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου σε συνθήκες διάλυσης και εγκατάλειψης, σε συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας. Οι διάφοροι υπουργοί μεταφορών μάλιστα δεν δίσταζαν να διαφημίζουν τις ολοένα μεγαλύτερες ταχύτητες του σιδηρόδρομου, προτρέποντας τους πολίτες στη μαζικότερη χρήση του. Και υπηρέτησαν αυτή την πολιτική είτε με τις αποφάσεις τους είτε με την εγκληματική μη ενασχόλησή τους με ζητήματα που άπτονταν της αρμοδιότητάς τους, αν και ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Από το 2015 τους είχαν κοινοποιηθεί 93 εξώδικα φορέων και συνδικαλιστικών οργανώσεων. Εως και λίγες μέρες πριν το έγκλημα, οι εργαζόμενοι απηύθυναν δραματική έκκληση για τη λήψη των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας.
Για το έγκλημα στα Τέμπη ΕΦΤΑΙΞΑΝ ΚΑΙ ΦΤΑΙΝΕ οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις για την ιδιωτικοποίηση, τον κατακερματισμό, την υποστελέχωση, όπου τα ολοκληρωμένα μέτρα ασφαλείας μπαίνουν στη ζυγαριά κόστους - οφέλους και θεωρούνται "μη επιλέξιμο" κόστος, με αποτέλεσμα δεκάδες εγκλήματα σε όλη την ΕΕ, με τελευταίο τη σύγκρουση των τρένων στην Ισπανία με δεκάδες νεκρούς. ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ πιστοποιούσαν και επέτρεπαν όλα αυτά τα χρόνια την εγκληματική κατάσταση των σιδηροδρομικών μεταφορών στη χώρα μας.
ΕΦΤΑΙΞΑΝ ΚΑΙ ΦΤΑΙΝΕ το κράτος, η Δικαιοσύνη που στηρίζουν αυτή την πολιτική, που από την πρώτη στιγμή μας αντιμετώπισαν εχθρικά, στηρίζοντας τη συγκάλυψη που επιχειρήθηκε σε όλα τα επίπεδα: Με τα τεράστια κενά στην ανάκριση, τον κατακερματισμό της δικογραφίας της κύριας δίκης σε επιμέρους δίκες, την προκλητική κοροϊδία στο θέμα των εκταφών, το ελλιπέστατο κατηγορητήριο! Οπου υπάρχει ο αδιανόητος χαρακτηρισμός της δολοφονίας των 57 θυμάτων του Εγκλήματος των Τεμπών ως ανθρωποκτονία από αμέλεια και όχι με ΔΟΛΟ, παρά τα σωρευτικά ενοχοποιητικά στοιχεία που προέκυψαν. Οπου δεν υπάρχει καμία απόδοση ευθυνών ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΑΚΩΣΗ των 25 από τα 57 θύματα. Οπου ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΝΤΑΙ τα πολιτικά πρόσωπα, η εποπτεύουσα - και χορηγούσα τα πιστοποιητικά - ευρωπαϊκή ERA.
ΑΥΤΗ Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ πάνω στο διαμορφωμένο, από τη σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, νομικό πλαίσιο.
ΤΕΛΙΚΑ για το έγκλημα στα Τέμπη ΦΤΑΙΕΙ το σύστημα του κέρδους που θεωρεί τις ζωές μας, τις ζωές των παιδιών μας αναλώσιμες για να στηρίζονται τα επιχειρηματικά σχέδια και συμφέροντα, στήνοντας παντού νέα Τέμπη!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ, όπως από την πρώτη στιγμή της τραγωδίας, από τον λαό, τα σωματεία των εργαζομένων, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων και πολλούς άλλους μαζικούς φορείς που στάθηκαν στο πλευρό μας.
ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στον εργαζόμενο λαό και στον αγώνα του. Είμαστε κι εμείς κομμάτι του, εργαζόμενοι που ήρθαμε αντιμέτωποι με το πιο απάνθρωπο πρόσωπο αυτού του συστήματος.
ΕΜΠΟΔΙΣΑΤΕ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΤΕ με τον αγώνα σας την τεράστια προσπάθεια συγκάλυψης που ξεδιπλώθηκε από την πρώτη στιγμή. ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΑΤΕ ότι "Το έγκλημα αυτό δεν θα συγκαλυφθεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε η φωνή".
ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ αντιπαλεύει το σχέδιο συγκάλυψης σε όλα τα επίπεδα, και, κυρίως, με αυτόν τον αγώνα αποκαλύπτεται ο μεγάλος ένοχος για το έγκλημα στα Τέμπη, η πολιτική του κέρδους που γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα, που κρύβεται πίσω από τα δεκάδες καθημερινά "Τέμπη", από τους χώρους δουλειάς, τα νοσοκομεία και τα σχολεία μέχρι τα αεροδρόμια. Που φανερώθηκε μέσα από το σύνθημα "Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας".
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ για την αποκάλυψη όλης της αλήθειας και την τιμωρία όλων των ενόχων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ απέναντι στην προσπάθεια συγκάλυψης που εξελίσσεται μέχρι και σήμερα, και θα ενισχύεται στην πορεία προς τη δίκη στις 23 Μαρτίου 2026.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ μέχρι τη δικαίωση!
Δικαίωση είναι αφενός η τιμωρία όλων των ενόχων για το τραγικό έγκλημα των Τεμπών, αφετέρου η εξάλειψη των αιτιών που μπορούν να οδηγήσουν σε νέα Τέμπη.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΥΓΙΣΟΥΝ - ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΟΥΝ!
Μαζί με τον λαό και τη νεολαία δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις να ακουστεί ξανά δυνατά σε όλη την Ελλάδα το "ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας"!
Για να μη θρηνήσουν και άλλοι γονείς τα παιδιά τους, άλλοι άνθρωποι τους αγαπημένους τους!
Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!
Δεν ξεχνάμε! Δεν συγχωρούμε! Θα το πάμε μέχρι τέλους!».

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

#ΕΚΖ: 3 χρόνια μετά...#ΔΕΝ_ΞΕΧΝΑΜΕ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΠΛ. Α. ΜΑΡΚΟΥ

 



28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,

Τρία χρόνια συμπληρώνονται στις 28 του Φλεβάρη του 2026 από το έγκλημα των Τεμπών.
Τρία χρόνια μετά βροντοφωνάζουμε πως ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ.
Και πριν τα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα πολλά… Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές...

Οι χώροι δουλειάς στην κυριολεξία έχουν γίνει παγίδες θανάτου λόγω της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων ασφαλείας, αλλά και λόγω των ανύπαρκτων ελέγχων των αρμόδιων ελεγκτικών μηχανισμών όπως του Τμήματος Υγιεινής και Ασφάλειας.

Δεν ξεχνάμε κανένα εργοδοτικό έγκλημα , όπως το πρόσφατο έγκλημα στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ που στοίχισε τη ζωή σε 5 εργαζόμενες, τα καθημερινά ατυχήματα στους χώρους δουλειάς, τους νεκρούς μας σε οικοδομές , ξενοδοχεία ,στο αεροδρόμιο και αλλού . Από το τραγικό έγκλημα στα Τέμπη μέχρι τα σιδηροδρομικά εγκλήματα-δυστυχήματα στον σιδηρόδρομο της Ισπανίας γίνεται φανερό ότι η πολιτική του κόστους-οφέλους και η υπηρέτηση από Κυβερνήσεις και ΕΕ των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων είναι εχθρική προς το λαό και τους εργαζόμενους.

Η μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες κ.ά. σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.

Ή τα κέρδη τους – ή οι ζωές μας.

Στο δίλημμα αυτό εμείς απαντάμε οι ζωές μας. Μόνο όταν ο λαός βγαίνει στο δρόμο του αγώνα φοβούνται. Αυτός είναι ο δρόμος για να επιβάλουμε το δίκιο μας, γιατί μόνο αυτός ο αγώνας φέρνει αποτελέσματα, ενάντια στην πολιτική και στο σύστημα που "δε μας αφήνει να αναπνεύσουμε"!

Σε αυτό το σάπιο σύστημα, όπου αναμετρούνται τα κέρδη τους με τις ζωές μας, η υπεράσπιση των ζωών μας απαιτεί σύγκρουση με τα κέρδη και την πολιτική τους.

Ο υπερήφανος πολυήμερος αγώνας των αγροτών, με την ενότητα και την αποφασιστικότητα του απέδειξε ότι ο λαός βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγματικό εχθρό, μπορεί μέσα από τον οργανωμένο αγώνα του να στριμώξει κράτος και κυβέρνηση για να ζήσει. Μόνο έτσι μπορούμε να βάλει μπροστά την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Μια γροθιά, μια φωνή, όλοι οι εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες για να ανατρέψουμε τη βαρβαρότητα που γεννά τέτοια εγκλήματα.

Δεν ξεχνάμε – Δεν συγχωρούμε! ‘Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

Από τη Διοίκηση

Η μνήμη των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, των Αλύγιστων Ηρώων της τάξης μας, είναι παρακαταθήκη Αγώνα.

Σε ανακοίνωσή του για το φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το Π.Α.ΜΕ σημειώνει:

«Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές και το μεγαλείο ψυχής των 200 ηρώων κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944. Μας γεμίζουν συγκίνηση, δέος, τιμή και υπερηφάνεια. Ακόμη και την ύστατη στιγμή στάθηκαν όρθιοι, ώστε πάνω στους ώμους τους να ανυψωθεί λίγο ψηλότερα όλος ο λαός μας.

Στα πρόσωπά τους αποτυπώνεται το ηθικό ανάστημα ανθρώπων που βαδίζουν προς τον θάνατο αλύγιστοι. Οι 200 της Καισαριανής οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα όχι ως μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά ως κομμάτι του συλλογικού αγώνα της εργατικής τάξης. Στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το χαμόγελο και τη γροθιά υψωμένη. Είχαν κάνει το καθήκον τους για την τάξη τους και το γνώριζαν.

Πολλοί από τους 200 ήταν εργάτες, οργανωμένοι στα σωματεία τους, πρωτοπόροι στους αγώνες για ψωμί, δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Ήταν μέλη και στελέχη σε συνδικάτα, όπως των Οικοδόμων, του Επισιτισμού, των Λογιστών. Οι ήρωες της Καισαριανής δεν ήτανε μονάδες. Ήταν συνδικαλιστές, αγωνιστές που τους ρίξανε στις φυλακές όχι μόνο οι ναζί, αλλά και οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Η εκτέλεσή τους δεν ήταν ένα τυφλό αντίποινο των κατοχικών αρχών. Ήταν ταξική επιλογή. Οι ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους στόχευσαν συνειδητά την οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, τους κομμουνιστές που αποτελούσαν την καρδιά και την ψυχή της οργάνωσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος ενάντια στην κατοχή, την πείνα, την τρομοκρατία και την εκμετάλλευση.

Ήταν εκείνοι που πριν ακόμη την Κατοχή βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή των εργατικών διεκδικήσεων, στις απεργίες, στις συγκρούσεις με την εργοδοσία και το κράτος της εκμετάλλευσης. Για αυτό βρέθηκαν στο στόχαστρο από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Για αυτό οδηγήθηκαν στις φυλακές και τις εξορίες, για να παραδοθούν τελικά από το αστικό κράτος στους ναζί κατακτητές.

Η μνήμη των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, των αλύγιστων ηρώων της τάξης μας, είναι παρακαταθήκη αγώνα. Δίνει ορμή στο σήμερα για να συνεχίσουμε την πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα που τσαλαπατάει τους εργαζόμενους και γεννάει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σαν αυτούς που γέννησαν τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ιστορίας. Αποτελεί έμπνευση για τους νέους και τις νέες της τάξης μας για να βαδίσουν στα βήματά τους, να κρατήσουν σφιχτά το νήμα της ταξικής πάλης.

Τα σπάνια αυτά ντοκουμέντα της θυσίας των συντρόφων και συναδέλφων μας ανήκουν στην ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθούν. Δεν έχουν θέση σε καμία αγοραπωλησία ή δημοπρασία στο διαδίκτυο. Πρέπει να αποκτηθούν άμεσα από το κράτος και να αποδοθούν εκεί όπου ανήκουν, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, μέλη του οποίου ήταν οι εκτελεσμένοι, για να είναι προσβάσιμα σε όλο τον λαό.

Έχουμε ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε σήμερα τον αγώνα που η θυσία τους άφησε στη μέση. Για να μη γίνει η ζωή και η δουλειά μας καύσιμο στην πολεμική οικονομία και στους πολέμους των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Για να μην πληρώσουν ξανά οι εργαζόμενοι το τίμημα των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών που γεννά το σύστημα της εκμετάλλευσης. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους».

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

Κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι να χαίρονται τον εταίρο τους Παναγόπουλο και την ηγεσία της ΓΣΕΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι αποκαλύψεις για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ αποτελούν την κατάληξη μιας πορείας βαθιάς σήψης και εκφυλισμού της ηγεσίας της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Μια πορεία στήριξης της στρατηγικής του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων κάθε απόχρωσης που έβρισκαν στην ηγεσία της ΓΣΕΕ τους πιο πρόθυμους υποστηρικτές για την προώθηση των αντιλαϊκών πολιτικών και εκατοντάδων αντεργατικών νόμων.

Η ηγεσία της ΓΣΕΕ έχει γράψει μαύρη ιστορία, μια ιστορία προδοσίας των εργατικών αγώνων που θα χρειαζόταν τόμους για να καταγραφεί. Κορυφαία πράξη προδοσίας ήταν η ιστορική κατάργηση του 8ωρου και η παράδοση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο κράτος και στους εργοδότες, για τα οποία αυτή η ηγεσία όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά λοιδορούσε τους αγώνες των εργαζομένων λέγοντας ότι «οι απεργίες έχουν φάει τα ψωμιά τους».

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει το γεγονός ότι ενώ εκατοντάδες συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα οργάνωναν την πάλη τους ενάντια στα σχέδια επιβολής του 13ωρου, η ηγεσία της ΓΣΕΕ διαπραγματεύονταν στα κρυφά με την Κεραμέως και τους βιομηχάνους τη συμφωνία- αίσχος για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Μια συμφωνία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του κεφαλαίου, που νομιμοποιεί τη φτώχεια, τους καθηλωμένους μισθούς και τη διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων.

Επίσης, στάθηκε ανοιχτά απέναντι στις απεργίες και τους αγώνες για το έγκλημα στα Τέμπη, επιχειρώντας να ξεπλύνει τις εγκληματικές ευθύνες κράτους και επιχειρηματικών ομίλων.

Εδώ και χρόνια, τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έχουν αποκαλύψει τον πραγματικό ρόλο των δυνάμεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Δόθηκε μια σκληρή μάχη όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζεται για τον προσανατολισμό του κινήματος και για να ξεφύγει από το θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους και εργοδοσίας.

Αντιπαλέψαμε τους μηχανισμούς νοθείας και αλλοίωσης συσχετισμών οι οποίοι στήνονται από τους εργατοπατέρες για να παραχαράσσουν τη βούληση των εργαζομένων, να φιμώνουν τις αγωνιστικές φωνές και να διατηρούν τη ΓΣΕΕ σε γραφείο εξυπηρέτησης των εργοδοτών, αξιοποιώντας για αυτό το σκοπό κονδύλια τα οποία υποτίθεται ότι προορίζονταν για την επιμόρφωση των εργαζομένων

Τέτοιος μηχανισμός κατέληξε να είναι εκτός των άλλων και το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, που αξιοποιήθηκε ως δούρειος ίππος για να περνά η αντεργατική πολιτική μέσα στα συνδικάτα, να προχωρά η ενσωμάτωση και η εξαγορά συνδικαλιστών και η «υλοποίηση» των προγραμμάτων που «εξασφάλιζε» πλαστούς συσχετισμούς σε ανύπαρκτα σωματεία.

Αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Πριν λίγα χρόνια αποκαλύφθηκε η σαπίλα της εξαγοράς και τους εκφυλισμού της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας (ΣΕΣ/ETUC) που έβαζαν πλάτη σε αντιδραστικές διατάξεις με τα αιματοβαμμένα πετροδόλλαρα του Κατάρ και άλλων λόμπι.

Αυτοί είναι οι εργατοπατέρες, αυτός είναι και ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Αυτοί που χτίζουν καριέρες πάνω στην εκμετάλλευση των εργατών. Αυτοί που, όταν οι εργαζόμενοι τους κατήγγειλαν ως συνδικαλιστική μαφία, βρήκαν ασπίδα προστασίας στην κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία έστειλε τα ΜΑΤ για να τους φυλάξει και να τους κρατήσει στις καρέκλες τους. Όπως και τώρα, που η κυβέρνηση της ΝΔ και η υπουργός εργασίας Κεραμέως προσπάθησε να τους εξασφαλίσει ρόλο και ύπαρξη μέσα από την κατάπτυστη συμφωνία κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας

Να τους χαίρεται η κυβέρνηση, οι βιομήχανοι και τα κόμματα στα οποία ανήκουν!

Κάθε εργαζόμενος και εργαζόμενη πρέπει να σκεφτεί καλά. Τα συνδικάτα δεν είναι τσιφλίκι αυτών των τύπων, είναι το σπίτι των εργαζομένων. Για αυτό και η απουσία από την ενεργή συμμετοχή αφήνει χώρο στη δράση των εργοδοτικών και κυβερνητικών υπαλλήλων στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Η ελπιδοφόρα αλλαγή συσχετισμών που συντελείται σε δεκάδες σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα είναι η ελπίδα και πρέπει να συνεχιστεί όπως στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.

Να δυναμώσει η πάλη απέναντι στο δηλητήριο του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας. Να δυναμώσει η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων απέναντι στο σύστημα του πολέμου, της φτώχειας της εκμετάλλευσης.

Όλοι στα συνδικάτα, όλοι στον αγώνα

Συνδικάτα εργατών όχι των εργοδοτών.

σφραγίδα