ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Σάββατο 4 Ιούλη, στις 9:00 το βράδυ, η θεατρική ομάδα «Θέατρο από εργάτες για εργάτες» ανεβαίνει στη σκηνή του Κηποθεάτρου «ΑΥΡΙΑΚΟΣ» στη Ζάκυνθο, μεταφέροντας μαζί της την «Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Ταξιδεύουμε την Ιωάννα. Όχι την αγία των εικόνων και των θαυμάτων. Την Ιωάννα που περπάτησε μέσα στη βρομιά των σφαγείων, ανάμεσα στους εργάτες, στους ανέργους, στους ανθρώπους που είδαν τη ζωή τους να μετριέται σε μεροκάματα, σε κέρδη και ζημιές. Την Ιωάννα που ξεκίνησε πιστεύοντας πως η καλοσύνη αρκεί για να αλλάξει τον κόσμο και κατέληξε να ανακαλύπτει πως πίσω από τη φτώχεια δεν κρύβεται η μοίρα, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης.
Ο Μπρεχτ δεν έγραψε ένα έργο για το παρελθόν. Έγραψε ένα έργο για κάθε εποχή όπου λίγοι πλουτίζουν από τον ιδρώτα των πολλών. Για κάθε εργαζόμενο που αγωνιά αν θα φτάσει ο μισθός μέχρι το τέλος του μήνα. Για κάθε νέο άνθρωπο που βλέπει το μέλλον του να γίνεται σύμβαση ορισμένου χρόνου. Για κάθε γυναίκα και κάθε άντρα που μαθαίνουν καθημερινά πως η «αγορά» έχει πάντα χώρο για τα κέρδη, αλλά ποτέ αρκετό χώρο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σήμερα, τα σφαγεία μπορεί να άλλαξαν μορφή. Έγιναν αποθήκες, τηλεφωνικά κέντρα, τουριστικές επιχειρήσεις, πλατφόρμες διανομής, γραφεία με οθόνες και δείκτες παραγωγικότητας. Όμως το ερώτημα της Ιωάννας παραμένει το ίδιο, μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη εκεί όπου ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως κόστος;
Η παράσταση του «Θεάτρου από εργάτες για εργάτες» δεν φιλοδοξεί να προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Θέλει να ανοίξει μια συζήτηση. Να θυμίσει πως το θέατρο δεν είναι πολυτέλεια ούτε διακόσμηση της πραγματικότητας. Είναι ένας τόπος συνάντησης, μνήμης και σκέψης. Ένας χώρος όπου οι ιστορίες των ανθρώπων της δουλειάς, των ανθρώπων που παράγουν τον πλούτο αυτού του κόσμου, μπορούν να ακουστούν δυνατά.
Το Σάββατο 4 Ιούλη, στο Κηποθέατρο «ΑΥΡΙΑΚΟΣ», η Ιωάννα θα περπατήσει ξανά ανάμεσά μας.
Κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό της Ζακύνθου, εκεί όπου το Ιόνιο φωτίζεται από το φεγγάρι και το αεράκι της θάλασσας αγγίζει τη σκηνή, θα ακουστεί μια ιστορία για όσους αρνούνται να συμβιβαστούν με την αδικία. Για όσους επιμένουν να ονειρεύονται έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος αξίζει περισσότερο από το κέρδος.
Γιατί η τέχνη δεν γεννήθηκε για να αποκοιμίζει τις συνειδήσεις, ούτε να κοιτάζει τη ζωή από απόσταση. Γεννήθηκε για να στέκεται μέσα της. Εκεί όπου οι άνθρωποι αγωνίζονται, ελπίζουν, αντιστέκονται και συνεχίζουν να ονειρεύονται έναν κόσμο πιο δίκαιο.
Γεννήθηκε για να ανάβει φωτιές.
Και κάθε φορά που ένας άνθρωπος συναντά έναν άλλον άνθρωπο μέσα στο σκοτάδι μιας πλατείας, μιας αίθουσας ή ενός θεάτρου, γεννιέται ξανά η ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.
ΘΕΑΤΡΟ ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΕΣ
«Η Αγία Ιωάννα των Σφαγείων»