Σε ανακοίνωσή του για το φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή το Π.Α.ΜΕ σημειώνει:
«Οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές και το μεγαλείο ψυχής των 200 ηρώων κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944. Μας γεμίζουν συγκίνηση, δέος, τιμή και υπερηφάνεια. Ακόμη και την ύστατη στιγμή στάθηκαν όρθιοι, ώστε πάνω στους ώμους τους να ανυψωθεί λίγο ψηλότερα όλος ο λαός μας.Στα πρόσωπά τους αποτυπώνεται το ηθικό ανάστημα ανθρώπων που βαδίζουν προς τον θάνατο αλύγιστοι. Οι 200 της Καισαριανής οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα όχι ως μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά ως κομμάτι του συλλογικού αγώνα της εργατικής τάξης. Στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το χαμόγελο και τη γροθιά υψωμένη. Είχαν κάνει το καθήκον τους για την τάξη τους και το γνώριζαν.
Πολλοί από τους 200 ήταν εργάτες, οργανωμένοι στα σωματεία τους, πρωτοπόροι στους αγώνες για ψωμί, δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Ήταν μέλη και στελέχη σε συνδικάτα, όπως των Οικοδόμων, του Επισιτισμού, των Λογιστών. Οι ήρωες της Καισαριανής δεν ήτανε μονάδες. Ήταν συνδικαλιστές, αγωνιστές που τους ρίξανε στις φυλακές όχι μόνο οι ναζί, αλλά και οι ελληνικές κυβερνήσεις.
Η εκτέλεσή τους δεν ήταν ένα τυφλό αντίποινο των κατοχικών αρχών. Ήταν ταξική επιλογή. Οι ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους στόχευσαν συνειδητά την οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, τους κομμουνιστές που αποτελούσαν την καρδιά και την ψυχή της οργάνωσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος ενάντια στην κατοχή, την πείνα, την τρομοκρατία και την εκμετάλλευση.
Ήταν εκείνοι που πριν ακόμη την Κατοχή βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή των εργατικών διεκδικήσεων, στις απεργίες, στις συγκρούσεις με την εργοδοσία και το κράτος της εκμετάλλευσης. Για αυτό βρέθηκαν στο στόχαστρο από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Για αυτό οδηγήθηκαν στις φυλακές και τις εξορίες, για να παραδοθούν τελικά από το αστικό κράτος στους ναζί κατακτητές.
Η μνήμη των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, των αλύγιστων ηρώων της τάξης μας, είναι παρακαταθήκη αγώνα. Δίνει ορμή στο σήμερα για να συνεχίσουμε την πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα που τσαλαπατάει τους εργαζόμενους και γεννάει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σαν αυτούς που γέννησαν τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ιστορίας. Αποτελεί έμπνευση για τους νέους και τις νέες της τάξης μας για να βαδίσουν στα βήματά τους, να κρατήσουν σφιχτά το νήμα της ταξικής πάλης.
Τα σπάνια αυτά ντοκουμέντα της θυσίας των συντρόφων και συναδέλφων μας ανήκουν στην ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθούν. Δεν έχουν θέση σε καμία αγοραπωλησία ή δημοπρασία στο διαδίκτυο. Πρέπει να αποκτηθούν άμεσα από το κράτος και να αποδοθούν εκεί όπου ανήκουν, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, μέλη του οποίου ήταν οι εκτελεσμένοι, για να είναι προσβάσιμα σε όλο τον λαό.
Έχουμε ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε σήμερα τον αγώνα που η θυσία τους άφησε στη μέση. Για να μη γίνει η ζωή και η δουλειά μας καύσιμο στην πολεμική οικονομία και στους πολέμους των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Για να μην πληρώσουν ξανά οι εργαζόμενοι το τίμημα των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών που γεννά το σύστημα της εκμετάλλευσης. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους».